Home » Gezondheid » Vitaminen & mineralen » Kalium » Laag kalium en hartfalen

Laag kalium en hartfalen

Lage kaliumspiegels en hartfalen

Lage kaliumspiegels in verband gebracht met verhoogde mortaliteit bij patiënten met hartfalen. Nieuw onderzoek van de Universiteit van Alabama in Birmingham geeft aan dat patiënten met hartfalen die een laag kaliumgehalte in het bloed hebben, een verhoogd risico lopen om te overlijden. Het onderzoek werd in juni 2007 gepubliceerd in het European Heart Journal en het is de eerste studie dat primair de lange termijn effecten van lage kaliumspiegels bij patiënten met hartfalen onder de loep heeft genomen.¹

 

Onderzoeksbevindingen

De onderzoeksbevindingen toonden aan dat patiënten met hartfalen met een lage tot laag-normale (minder dan 4 mEq/L) kaliumspiegel, meer meer kans hadden om te sterven dan mensen met hogere niveaus (4 tot 5,5 mEq/L) kalium. Deze patiënten hadden niet significant meer kans om te worden opgenomen in het ziekenhuis dan de hogere kalium-groep, wat suggereert dat de meeste sterfgevallen in de lage kalium-groep geassocieerd moet worden met plotselinge sterfgevallen als gevolg van ventriculaire ritmestoornissen (ventriculaire aritmieën).

Daarnaast werd vastgesteld dat het aanvaardbare kaliumniveau in feite te laag is. De hoeveelheid kalium in menselijk bloed tussen de 3,5 en 5,0 mEq/L wordt als ene normaal niveau beschouwd en een niveau minder dan 3,5 mEq/L wordt beschouwd als te laag. Dit onderzoek wijst er echter op dat patiënten met een kaliumgehalte van minder dan 4 mEq/L, een verhoogd sterfterisico op de lange termijn liepen. Het lijkt erop dat de drempel voor een te laag kaliumniveau van 3,5 mEq/L die nu gehanteerd wordt, verhoogd moet worden voor patiënten met chronisch hartfalen naar 4 mEq/L.

Verband tussen plaspillen en een lag kaliumgehalte

Van bijzonder belang voor clinici, volgens de onderzoekers, is het verband tussen een laag kaliumgehalte en diuretica (plaspillen). Diuretica worden als noodzakelijke eerstelijnsbehandeling gezien bij hartfalen, onafhankelijk van oorzaak, leeftijd en geslacht, omdat ze (snel) klachtenreductie geven doordat ze adequaat vochtretentie bij hartfalen onder controle houden.² Een andere studie die ook is gepubliceerd in het European Heart Journal in juni 2006, toonde aan dat het chronisch gebruik van diuretica een verhoogd sterfterisico op de lange termijn geeft, wat deels kan worden verklaard door een te laag kaliumniveau wat kan worden veroorzaakt door het gebruik van diuretica. Een nadeel van diuretica is namelijk dat er ook extra kalium wordt afgescheiden. Kalium is belangrijk voor een goede prikkelgeleiding in de spieren, waaronder het hart. Bij een kaliumtekort geven de spiercellen van het hart de prikkels minder goed door, waardoor het hart minder goed werkt. Er bestaan ook kaliumsparende diuretica.

De bijwerkingen van diuretica komen vaak door een kaliumtekort. Je kunt dan last krijgen van de volgende klachten:

  • spierpijn of -zwakte in de bovenbenen en armen;
  • ernstige vermoeidheid;
  • hartkloppingen; en
  • heftige buikklachten.³

 

Het corrigeren van een lage kaliumspiegel bij patiënten met chronisch hartfalen

De onderzoeksbevindingen suggereren dat een lage kaliumspiegel bij patiënten met chronisch hartfalen moet worden gecorrigeerd en dat bij hen een kaliumniveau van boven de 4 mEq/L moet worden aangehouden. Het is echter nog niet duidelijk of dit het beste kan gebeuren met behulp van kaliumsupplementen en/of met plasmiddelen (zoals Spironolacton Tabletten), die voorkomen dat teveel kalium wordt uitgescheiden door de nieren (= kaliumsparende werking).

Noten:

[1] http://www.uab.edu, 8 juni 2007

[2] Huisarts en Wetenschap, jaargang 2006, nummer 7:386-387

[3] www.hartstichting.nl


Geschreven door

 



 

Lees verder



 

Kalium

Kalium - Symptomen en behandeling

Home

Home - Symptomen en behandeling

[an error occurred while processing this directive]