Home » Mannenziekten » Penis: algemene informatie

Penis: algemene informatie

Anatomie van de penis

De penis wordt ook wel piemel, pik of lul genoemd. De penis bestaat uit drie structuren, te weten de plasbuis en twee zwellichamen. De plasbuis bevindt zich aan de onderkant van de penis en heeft tot functie om urine af te voeren naar buiten. Alleen als er urine door stroomt is een buis. Na de urinelozing zorgt het elastiek in de wand van de buis ervoor dat hij dichtvalt. De urinebuis mondt uit op de eikel (glanseikel) van de penis.



De huid van de eikel is zeer gevoelig en wordt bij onbesneden mannen beschermd door de voorhuid, die gemakkelijk naar achteren te schuiven is. Inde kinderleeftijd kan dit soms moeilijk zijn. Het schuiven wordt vergemakkelijkt doordat kleine kliertjes een kleine hoeveelheid talg afgescheiden. Indien dat zich bij matige hygïene ophoopt, wordt dit samen met epitheelcellen zichtbaar als smegma (een witte substantie tussen de voorhuid en de eikel van de penis). Aan de onderzijde van de voorhuid bevindt het frenulum, voorhuidsbandje of toompje, een klein dun peesje of riempje dat in verticale richting over de eikel loopt en aan de voorhuid verbonden is.

De twee zwellichamen zijn lange cilindervormige structuren, waar zich bloed in bevindt. Als je piemel stijf wordt, neemt de bloedtoevoer toe, en de afvoer af. Hierdoor raken de cilinders pral gespannen en richten deze zich op. Een netwerk van kleine zenuwtjes zorgt ervoor dat tijdens een erectie de juiste bloedvaten open en dicht gaan. De penis is met behulp van bindweefsel vastgemaakt aan het schaambeen. Hierdoor is een stijve penis meestal iets omhoog gericht en enigszins stabiel.

Functie van de penis

De penis heeft twee functies: plassen en penetratie. Tijdens seksuele activiteit richt de penis zich op, zodat bij geslachtsgemeenschap penetratie (inbrenging van de penis in de vagina) mogelijk wordt. Een erectie is het gevolg van een complex samenspel tussen gebeurtenissen van neurologische, vasculaire (er moet een goede bloedtoevoer en -afvoer naar de penis zijn), hormonale en psychische aard (libido of lustgevoel).

Erectie, penetratie en ejaculatie (zaadlozing) is een goede manier om het zaad van de man bij de eicel van de vrouw te krijgen. Op het moment van een zaadlozing wordt ter hoogte van de prostaat een hoeveelheid sperma (dat is prostaatvocht met inbegrip van zaadcellen) in de plasbuis gespoten. Door samentrekking van de spieren rond de plasbuis wordt het sperma verder de penis uitgestuwd richting eicel. Het zaad moet natuurlijk wel de juiste route nemen en daar is in het ontwerp van de penis rekening mee gehouden doordat op hetzelfde moment de blaashals zich samentrekt. Dit voorkomt dat het sperma in de blaas stroomt. De penis maakt tijdens de geslachtsgemeenschap 100 tot 500 stoten in de vagina voor ejaculatie plaatsvindt.

De grootte van de penis

De lengte van een niet-stijve penis is bij volwassen 7,6 tot 10,1 cm en de omtrek wijkt daar niet veel van af, alhoewel dit van dag tot dag nog wel eens kan wisselen. Onder invloed van koude kan de penis zich voor een groot deel in het vetweefsel van de buikhuid terugtrekken. Een volledig geërecteerde penis (een stijve piemel) heeft volgens het beroemde Kinsey-onderzoek onder 3.500 Amerikaanse mannen, een lengte van 15,2 cm en een omtrek van 12,7 cm. Latere onderzoeken kwamen met ongeveer vergelijkbare resultaten: respectievelijk 16 en 13 cm bij een onderzoek onder 3.000 mannen en een onderzoek onder 3.000 mannen in 27 verschillende landen dat verricht werd in opdracht van een condoomfabrikant, kwam tot respectievelijk 16,3 en 13,3 cm.¹

Noten

1. Desmond Morris. De naakte man - Een studie van het mannelijk lichaam. Het Spectrum, Houten, 2008. p.191.


Geschreven door



Mannenziekten

Mannenziekten - Symptomen en behandeling

Home

Home - Symptomen en behandeling

[an error occurred while processing this directive]