Home » Overige ziekten » Spijsverteringsstelsel ziekten » Slokdarmontsteking symptomen

Slokdarmontsteking symptomen

Wat is een slokdarmontsteking?

Slokdarmontsteking symptomen, oorzaak en behandeling. De slokdarm (oesofagus) is een ongeveer 25 cm lange transportbuis die de mond of keelholte met de maag verbindt. Bij volwassenen reikt de slokdarm tot in de buikholte, maar bij een baby eindigt de slokdarm hoger, namelijk op de overgang van borstholte naar buikholte. Door de peristaltische bewegingen (kneedbewegingen) wordt het voedsel voortgestuwd richting de maag. Een ontsteking van de binnenbekleding van de slokdarm -het slijmvlies van de slokdarm- wordt oesophagitis genoemd. Een slokdarmontsteking kan worden veroorzaakt door verschillende factoren. Slokdarmontsteking door terugvloeiing van maagzuur wordt refluxoesofagitis genoemd. Bij deze aandoening vloeit het in de maag aanwezige zuur terug naar de slokdarm. Het zuur irriteert het onderste deel van de slokdarm, als gevolg waarvan een ontsteking ontstaat. Een ernstige of langdurige ontsteking kan leiden tot vernauwing van de slokdarm. In dit artikel gaan we nader in op de aandoening refluxoesofagitis.



Refluxoesofagitis wordt veelal veroorzaakt door het frequent terugvloeien van maagzuur in de slokdarm, brandend maagzuur genoemd. Doorgeslikt voedsel gaat via de slokdarm naar de maag. Op het einde van de slokdarm bevindt zich een een sluitspier of sfincter, die zich even opent als er voedsel passeert en zich nadien hermetisch sluit. Deze barrière tussen slokdarm en maag voorkomt dat het voedsel de verkeerde kant opgaat en maagzuur in contact komt met de slokdarm. Maagzuur in de slokdarm zorgt voor irritatie, aangezien de bekleding van de slokdarm niet bestand is tegen dit bijtende zuur, zoals de maag dat wel is.

De sfincter kan bij sommige mensen verzwakken, waardoor reflux kan optreden. Zwangere vrouwen en zwaarlijvige mensen hebben er het meeste last van. Dit komt door verhoogde druk in de buik. Roken is een andere factor die zorgt voor disfunctioneren van de kringspier van de slokdarm. De stoffen die in sigaretten aanwezig zijn verslappen de spier van de sfincter, waardoor zuur makkelijker uit de maag terugstroomt naar de slokdarm. De sluitspier kan ook verslappen door overmatig gebruik van alcohol, chocolade en pepermunt.

Refluxoesofagitis kan ook worden veoorzaakt door regelmatig of aanhoudend overgeven. Een middenrifbreuk, ook wel hernia diaphragmatica genoemd, kan ook leiden tot refluxoesofagitis. De slokdarm bereikt de maag via een opening in het middenrif, maar bij een breuk in het middenrif werkt de afsluiting tussen de slokdarm en je maag niet goed meer. Als gevolg daarvan kan een deel van de maag door deze opening naar boven glippen.

Wat zijn de symptomen van refluxoesofagitis?

Refluxoesofagitis gaat gepaard met brandend maagzuur, dat een branderig gevoel in de bovenbuik, achter het borstbeen geeft. Soms straalt de pijn uit naar de rug of de schouderbladen. Niet zelden gaat het samen met een zure smaak in de keel. Dit komt door het oprispen van zurig materiaal tot in de mond, regurgitatie genaamd. De pijn verergert bij het eten, maar ook als je bukt, tilt of hoest. Bij hevige emoties en het drinken van koffie kun je er ook flink last van hebben. Alcohol, roken, pepermunt, chocola en dranken met citrusvruchtbestanddelen (zoals sinaasappelsap) kunnen de klachten ook doen verergeren. Terugvloeiing van voedsel uit de maag kan soms ook aanleiding geven tot misselijkheid en overgeven (braken). Zuurbranden kan vaak adequaat worden bestreden door het drinken van melk. Inname van een zuurbindend middel, zoals een Rennie, kan ook verlichting van de klachten geven.

Een veel voorkomend verschijnsel van een slokdarmontsteking is pijn bij het slikken. Bij ernstige beschadiging van het slokdarmslijmvlies kan de passage van voedsel naar de maag moeilijker verlopen, zodat het achter het borstbeen blijft steken. Bij een infectie kunnen koorts en rillingen optreden.

Hoe wordt refluxoesofagitis behandeld?

Een onbehandelde refluxoesofagitis kan aanleiding geven tot complicaties, zoals een ernstige ontsteking en vernauwing (strictuur) van de slokdarm. Daarom is het belangrijk om bij slokdarmklachten naar de huisarts te gaan.

Slokdarmontsteking kan effectief behandeld worden met geneesmiddelen als zuurremmers (antacida en H2-receptorantagonisten) en protonpompremmers. Zuurremmers remmen de afscheiding van zuur in de maag. Protonpompremmers, zoals
 esomeprazol, lansoprazol, omeprazol, pantoprazol en rabeprazol, verminderen de aanmaak van zuur in de maag. Er komt door deze geneesmiddelen minder zuur in de maag en dus ook minder zuur in de slokdarm, waardoor de ontstoken en beschadigde bekleding van de slokdarm beter kan genezen. Wanneer de klachten zijn verdwenen, kan de dosering worden verminderd of kan er mogelijke helemaal worden gestopt. Langdurig gebruik van zuurremmers is in veel gevallen niet nodig. Veel patiënten gaan vaak over op langdurig onnodig gebruik van de middelen. Dit komt doordat ze tevreden zijn met de behandeling (het werkt vaak goed), de geringe bijwerkingen en omdat huisartsen gemakkelijk herhaalrecepten afgeven en zich onvoldoende afvragen of het nog nodig is. Dosisvermindering wordt aanbevolen, niet alleen uit financiële overwegingen maar ook om onnodig gebruik en negatieve bijwerkingen door langdurig gebruik tegen te gaan.

Bij ernstige refluxoesofagitis kan besloten worden de reflux op te heffen door operatief ingrijpen. Deze operatie wordt fundoplicatie genoemd. Hierbij wordt  de onderste slokdarmkringspier verstevigd met een maagplooi. Er ontstaat zodoende een soort ventiel dat terugvloeiing van de maaginhoud tegengaat.

Geschreven door

Lees verder