Waterwratjes behandelen

Waterwratjes behandelen

Waterwratten of kinderwratten (medische benaming: molluscum contagiosum), is een huidaandoening die wordt gekenmerkt door wasachtige papels met in het midden een indeuking. Ze zijn meestal niet groter dan 2 tot 5 mm. Ze genezen spontaan en definitief zonder littekenvorming, vaak binnen de tijdsduur van een half jaar tot 3 tot 4 jaar.



//   //

Afwachtend beleid

 In principe wordt door de huisarts een afwachtend beleid voorgestaan, aangezien waterwratjes na verloop van tijd spontaan genezen en bij een intact immuunsysteem ontstaat levenslange immuniteit. Waterwratjes kan daarom beschouwd worden als een kinderziekte en komt het meest voor rond de leeftijd van 4 jaar.

Volgens het handboek 'Kleine kwalen bij kinderen' is van geen enkele toegepaste behandeling het effect overtuigend aangetoond. Soms wordt er wel overgegaan tot behandeling. Bijvoorbeeld vanwege de lange duur en om verdere besmetting van andere personen en zelfbesmetting te voorkomen. Deze factoren moeten afgewogen worden tegen de pijn van een ingreep en het traumitsiche effect dat het teweeg kan brengen, alsook het risico op littekenvorming door operatief ingrijpen, vooral in het gelaat.

Aantal behandelmogelijkheden

Afhankelijk van de plek waar de waterwratjes zich bevinden en het aantal, kan gekozen worden uit een aantal behandelmogelijkheden. Na inwerking van een verdovende zalf (lidocaïnezalf), kunnen de laesies met een scherpe lepel door de huisarts worden verwijderd. Gewone wratjes worden vaak verwijderd door ze aan te stippen met vloeibare stikkstof, maar in de behandeling van waterwratjes is dit middel veel minder effectief gebleken.


Soms wordt salicylzuurzalf toegepast, welke zonder recept verkrijgbaar is. Gebruikelijke dosering is 1-2 x daags in dunne laag aanbrengen op de aangedane huid. Zo mogelijk afdekken met een droog verband. Er bestaat ook spray met salicylzuur. Voorts wordt podofyllotixine, een zalf welke de groei van cellen remt de met virus besmette cellen vernietigt, aanbevolen. Artsen schrijven dit middel voor bij genitale wratten, en andere goedaardige gezwellen op de huid.

Bij een secundaire infectie (een ontsteking door een ziektekiem die optreedt na een ontsteking van een andere ziektekiem, de primaire boosdoener) moet eerst de infectie behandeld worden, alvorens de waterwratjes de tijd te geven spontaan te verdwijnen. Let op: ontstoken waterwratjes kunnen het laatste stadium van de aandoening zijn en kunnen spontaan -zonder therapie- verdwijnen.

Eczeem

Soms ontstaat er wat eczeem rond de waterwratjes. Deze dient zo nodig behandeld te worden met een corticosteroïd crème of een teerzalf.


Noot

  1. Dr. J.A.H. Eekhof, dr. A. Knuistingh Neven, dr. W. Opstelten (red.). Kleine kwalen bij kinderen. Elsevier Gezondheidszorg, Maarssen, tweede druk 2009.


Geschreven door

 

//

//   //